อนัตถะ ชะนะโน โกโธ
ความโมโห โกรธา พากลัดกลุ้ม
ดุจเพลิงสุม ดวงจิต พิษร้ายหลาย
มักก่อเรื่อง เคืองขุ่น ให้วุ่นวาย
ความโมโห โกรธา พากลัดกลุ้ม
ดุจเพลิงสุม ดวงจิต พิษร้ายหลาย
มักก่อเรื่อง เคืองขุ่น ให้วุ่นวาย
เรื่องเลวร้าย หลายชนิด ติดตามมา
เพียงวูบเดียว หากไม่ข่ม อารมณ์โกรธ
ก่อทุกข์โทษ โหดเ้หี้ยม เกรียมหนักหนา
โกรธต้นตอ ก่อพินาศ ขาดเมตตา
ปิดปัญญา พาตนทน ทุกข์นาน
เพียงวูบเดียว หากไม่ข่ม อารมณ์โกรธ
ก่อทุกข์โทษ โหดเ้หี้ยม เกรียมหนักหนา
โกรธต้นตอ ก่อพินาศ ขาดเมตตา
ปิดปัญญา พาตนทน ทุกข์นาน
..........................................
อันความโกรธ โทษนี้ ชี้เฉลย
ไม่ดีเลย แปรจิต เป็นมิจฉา
ถึงฆ่าฟัน กันตาย วายชีวา
เพราะโกรธา บาปชั่ว เป็นตัวการ
ดังกองไฟ ใส่สุม ที่รุมเผา
จิตร้อนเร่า มุ่งร้าย หมายประหาร
คนแท้ๆ แปรพักตร์ เป็นยักษ์มาร
เปลี่ยนสันดาน วิปริต ผิดผู้คน
.....................................
ไม่ดีเลย แปรจิต เป็นมิจฉา
ถึงฆ่าฟัน กันตาย วายชีวา
เพราะโกรธา บาปชั่ว เป็นตัวการ
ดังกองไฟ ใส่สุม ที่รุมเผา
จิตร้อนเร่า มุ่งร้าย หมายประหาร
คนแท้ๆ แปรพักตร์ เป็นยักษ์มาร
เปลี่ยนสันดาน วิปริต ผิดผู้คน
.....................................
ความโกรธ เป็นเช่น ดังสนิมหนา
กินศิลา ผุกร่อน ไม่หย่อนหยุด
โลหะชาติ มีดพร้า แลอาวุธ
สนิมคุด กินขาด พินาศไป
สนิมเหล็ก กินเหล็กนั้น เล็กน้อย
เจ้าของคอย ขัดล้าง ระวังไหว
สนิมโกรธ โดดดิ้น เข้ากินใจ
สุดวิสัย ขัดราก ขุดรากตอ
.............................................
ไม่หักห้าม ความโกรธ มันโหดหาม
ย่อมสร้าง ความพินาศ อนาถหนอ
ประทุษจิต ผิดอย่าง ไม่รั้งรอ
กระโดดก่อ สร้างกรรม แล้วทำลาย
พระท่านวอน สอนสั่ง ระวังโทษ
ละความโกรธ ลงบ้าง ให้ห่างหาย
ใจเป็นสุข ทุกข์บ้าง ก็จางคลาย
ที่มุ่งร้าย กลับมา เมตตากัน
................................................
จิตกำเริบ เสิบสาน ทำการผิด
ก็เพราะจิต มีโกรธ โทษมหันต์
พอโกรธจิต ผิดชั่ว ก็พัวพัน
ไม่มีวัน ทำดี ให้มีคุณ
เมื่อความดี หนีหาย ทำลายหมด
ก็ถึงบทตัวบาป กระหนาบหนุน
พอบาปมา เกาะกิน ก็สิ้นบุญ
ไม่มีทุน สร้างธรรม ก่อกรรมดี
ที่มา :: หนังสือ “คลายอารมณ์ร้าย”
กินศิลา ผุกร่อน ไม่หย่อนหยุด
โลหะชาติ มีดพร้า แลอาวุธ
สนิมคุด กินขาด พินาศไป
สนิมเหล็ก กินเหล็กนั้น เล็กน้อย
เจ้าของคอย ขัดล้าง ระวังไหว
สนิมโกรธ โดดดิ้น เข้ากินใจ
สุดวิสัย ขัดราก ขุดรากตอ
.............................................
ไม่หักห้าม ความโกรธ มันโหดหาม
ย่อมสร้าง ความพินาศ อนาถหนอ
ประทุษจิต ผิดอย่าง ไม่รั้งรอ
กระโดดก่อ สร้างกรรม แล้วทำลาย
พระท่านวอน สอนสั่ง ระวังโทษ
ละความโกรธ ลงบ้าง ให้ห่างหาย
ใจเป็นสุข ทุกข์บ้าง ก็จางคลาย
ที่มุ่งร้าย กลับมา เมตตากัน
................................................
จิตกำเริบ เสิบสาน ทำการผิด
ก็เพราะจิต มีโกรธ โทษมหันต์
พอโกรธจิต ผิดชั่ว ก็พัวพัน
ไม่มีวัน ทำดี ให้มีคุณ
เมื่อความดี หนีหาย ทำลายหมด
ก็ถึงบทตัวบาป กระหนาบหนุน
พอบาปมา เกาะกิน ก็สิ้นบุญ
ไม่มีทุน สร้างธรรม ก่อกรรมดี
ที่มา :: หนังสือ “คลายอารมณ์ร้าย”
พระอาจารย์สุโข กตปุญโญ
