กรงศาสนา..

โอ เจ้าเหตุผลนี้ละ 
เราถึง ต้องเจ็บปวด 
สิ่งที่ทำไม่ได้ สิ่งที่ต้องทำ 
สิ่งที่ควรทำ ก็เกิดขึ้น 
ชีวิตเธอกำลัง อยู่ในกรงขัง
ของเหตุผล ตลอดเวลา 

เมื่อมีความคิด เหตุผลแล้ว 
ความเชื่อ ศาสนา
ก็มอบโซ่ตรวน อันใหญ่โตยิ่ง 
นั้นคือ ผิดชอบชั่วดี 
เข้ามาขังเธอ อยู่ในกรง 

แล้วสอนให้คุณ รับใช้พวกเขา
โดยอ้าง ความผิดชอบชั่วดี 
เอาความดี ชอบเอาบุญมาหลอกหลวง
ให้คุณบริจาคกำลังเงิน กำลังกาย 
กำลังความคิด 
เพื่อผลประโยชน์สุข ของพวกเขาเอง
โดยอ้างว่า นี้คือการทำบุญ 
นี้คือการ ช่วยเหลือกันในสังคม

นี้คือความดีที่ชอบแล้ว 
ใช่หรือไม่ใช่......
ที่เขาบอกกล่าว กับเธอเช่นนี้ 
เธอไปทำอย่างนั้น....
เพราะเธอคิดเอง มาตั้งแต่เด็กหรือ

เธอได้รับการสั่งสอน จากพวกเขา 
แล้วพวกเขา ได้มอบศีลธรรม
จอมปลอม มาเป็นของแถม 
พวกเขาหลงใหล ความจอมปลอม
ที่มีแต่เปลือก จริงหรือไม่ฉันกำลังถามเธอ? ....

เพราะฉันไม่อยู่แล้ว 
เธอจะต้อง หาคำตอบเอง
ว่าศีลธรรม ที่สมมุติกันในศาสนา 
ความเชื่อ ความคิดนี้
คือศีลธรรมจริงๆ หรือไม่ 

พวกเขาขังคุกคุณ จองจำคุณชั่วชีวิต 
จองจำไป กระทั่งหลังความตาย 
ด้วยความเชื่อ ศาสนาสมมุติกันไป 
ฉันจะบอกเธอว่า เธอไม่ต้องมีศาสนา 
ความเชื่อ ระบบความคิด กฎ หรอก 
เพราะศาสนา ความเชื่อ ระบบความคิด 
กฎ คือสิ่งที่แลกด้วย การต้องทำร้าย 
และทำลายกัน ของมนุษย์ สงคราม 
มาจากสิ่งเหล่านี้ ความจอมปลอม

มนุษย์ทำร้ายกันเอง มานานแค่ไหน 
เพื่อศาสนา เพื่อความเชื่อ 
เพื่อ ระบบความคิด 
เพื่อกฎ ตั้งแต่มีมัน ใช่ไหม 
เธอจะบอกฉันว่า แล้วศีลธรรมจริงๆ
จะมาจากไหน ถ้าไม่ใช่สิ่งเหล่านี้

ฉันจะบอกเธอ 
และจะบอกเธออีกว่า
เธอบริสุทธิ์อยู่แล้ว...... 
ศีลธรรมจริงๆ มันมีตั้งแต่แรกแล้ว 
ตั้งแต่เธอเกิดมา..... 

เธอเคยรู้สึก ทุกอย่าง
มีความหมาย กับเธอ 
โดยที่เธอ ไม่เข้าใจบ้างไหม 
เธอเคยปล่อยทุกสิ่ง
ทุกอย่างออก มาจนหมดแล้ว 
เธอคิดจะทำร้ายใคร
ด้วยความตั้งใจอีกไหม 
เธอจะไม่ทำร้ายใคร 
เธอจะรักทุกสิ่งทุกอย่าง 

เธอจะเห็น ความจริง 
เธอจะมีอิสรภาพ จากทุกสิ่ง 
นั้นละศีลธรรม อันแท้จริง
ที่โลก ต้องการ 
ไม่ใช่ความจอมปลอม

ประเพณี วัฒนธรรม ที่สือต่อๆกันมา

นำพามนุษย์บ้า พิธีกรรมบูชาวัตถุ

จิตใจของพวกเธอ บริสุทธิ์ 

ตั้งแต่ กำเนิดเกิดมาแล้ว

ใครกัน สอนให้เธอ
ฆ่าคนอื่น เพื่อศาสนา
เขานำ ความชั่วร้าย
และ ความสกปรก โสมม 
ยัดเยียด ให้พวกเธอตั้งแต่เกิด
มาบนโลกใบนี้

ใครกันเล่า.....

ปลูกฝังความคิด พวกเธอ

ให้บ้าตามเขา สืบทอด รุ่นต่อรุ่น

เธอต้องหาคำตอบ ให้ตัวเอง...

ฉันยิ้มแล้ว....

ยิ้มสิ

รอยยิ้มสามารถ ที่จะผ่อนคลาย

กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเธอได้ เป็นร้อยมัด 

และยังช่วยให้ระบบประสาท ผ่อนคลายด้วย 

รอยยิ้มทำให้เธอ ได้เป็นนายของตัวเธอเอง

เธอสามารถที่จะฝึกยิ้ม ได้ตลอดทั้งวัน 

ในครั้งแรกอาจรู้สึก ยากที่จะยิ้ม 

เธอมักจะคิดว่า จะยิ้มไปทำไม 

แต่การยิ้มหมายถึง เราได้เป็นตัวของเราเอง

ซึ่งนั่นหมายถึง เธอมีอำนาจอธิปไตยเหนือตัวเธอ

ไม่จมลงสู่ ความหลงลืม

ฉันอยาก จะมอบบทกวีสั้น

ให้เธอสักบท เพื่อให้เธอ

ได้ทบทวนเรื่อยๆ 

ขณะที่ตามลมหายใจและยิ้ม

หายใจเข้า ฉันสงบร่างกายของฉัน
หายใจออก ฉันยิ้ม
ดำรงอยู่ในปัจจุบันขณะ
ฉันรู้ นี่คือชั่วขณะอันแสนอัศจรรย์

พระอาจารย์นัท ฮันห์
How To Relax

เพ่งโทษ เกิดประยชน์

บัณฑิต ไม่มีความเพ่งโทษผู้อื่น 
บัณฑิต จะเพ่งโทษตนเอง
การเพ่งโทษ ตนเองนั้น 
เป็นการฝึกตนเอง อย่างหนึ่ง
ที่จักเกิดผลจริง

การเพ่งโทษ ผู้อื่น 
เป็นวิสัยของ ผู้ไม่ใช่บัณฑิต
ผู้ที่เพ่งแต่ โทษผู้อื่น 
ไม่เพ่งโทษ ตนเอง 
ย่อมไม่เห็นโทษ ของตนเอง
ย่อมไม่เห็น ความบกพร่อง
ที่จะต้องแก้ไข ให้ดีขึ้น 

ย่อมไม่รู้ว่ามีโทษเพียงไร ในแง่ใด
ไม่มีโอกาส จะแก้ไขตนเอง 
แต่จะมุ่งไป แก้ผู้อื่น 
ซึ่งจะไม่เป็นประโยชน์
แก่ตนอย่างใด

ผู้อื่นนั้นไม่ใช่ว่า
จะยอมให้แก้ 
เพราะถ้าเป็นผู้อื่น ที่เป็นบัณฑิต
ก็ย่อมแก้ตนเองอยู่แล้ว 
ฝึกตนเองอยู่แล้ว
ส่วนผู้ ที่ไม่เป็นบัณฑิต 
ก็ย่อมไม่สนใจ ที่จะแก้ตนเอง

ฝึกตนเอง อยู่แล้ว
ผู้อื่นจะไปแก้ จึงเป็นไปได้ยาก 
ทุกคนจะดีหรือชั่ว…สำคัญที่ตนเอง

ตนเองมีความดี พอจะยอมรับ
ความไม่ถูกต้อง ไม่ดีงามของตน
ย่อมยินดีฝึกตน  ย่อมยินดีแก้ไขตน 
ย่อมมีโอกาส เป็นคนดียิ่งขึ้น

(สมเด็จพระญาณสังวรฯ)
fb ธรรมโอสถ

ปํญญาญาณ

ปัญญาญาณ 

ความสว่าง

ทางปัญญา 

เชาวน์ปัญญา 
เป็นสิ่ง ที่ท่านมีมาแต่กำเนิด 
มันเป็นส่วนหนึ่ง ของชีวิตท่าน
ตั้งแต่แรกเริ่ม เด็กทุกคนเกิดมา
พร้อมเชาวน์ปัญญา 
พวกเขามีความแหลมคม 

แต่พอพวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่ 
สิ่งเหล่านี้กลับหายไป???
จนเกือบ จะหมดสิ้น 
มันต้อง มีบางสิ่งบางอย่าง
ที่ผิดปกติ เกิดขึ้น
ระหว่างทางเป็นแน่

วาจาแห่งรัก

เราจำเป็น ต้องพูดด้วย วาจาแห่งรัก
ใช้คำที่สร้างสรรค์ สร้างความมั่นใจ 

ความเบิกบาน และ ความหวัง

เราสามารถแสดง ความเห็นใจ
ของเราในความสัมพันธ์ ที่ดีต่อกันได้
อย่างมีสติ และอดทนไม่ตัดสิน ไม่กล่าวโทษ

เรารับผิดชอบความรู้สึก 

และปฏิกิริยาของเรา
โดยการรดน้ำเมล็ดพันธุ์ ที่ดีในตัวเรา

หยุดการรดน้ำ เมล็ดพันธุ์ที่ไม่ดี
และเราสามารถ ที่จะถามเขาว่า
เราจะสามารถช่วยเหลือ 

พวกเขาได้อย่างไร

ในขณะที่เขา กำลังยากลำบาก

ด้วยวิธีเช่นนี้ เราจะสามารถ บรรลุถึงสันติสุข
และ มีความสามัคคี ในปฏิสัมพันธ์ของเรา
เริ่มต้นที่ ครอบครัวของเธอ 

หรือ บุคคลที่เธอใกล้ชิดที่สุด 

ก่อนเริ่มสนทนา ขอให้ใช้เวลา 

หายใจเข้า และ หายใจออก
สัก ๒-๓ ครั้ง...
หายใจเข้า ฉันฟังอย่างลึกซึ้ง
หายใจออก ฉันพูดด้วยความรักเมตตา 

ติช นัช ฮัน

เธอคือใคร

เธอคือ กระแสของความคิด

และ ความทรงจำทั้งมวล ที่สั่งสมไว้
และกำลังหลั่งไหล อยู่ตลอดเวลา
สืบต่อกันไป ไม่ขาดสาย ดุจสายน้ำ 

กระแสนี้เอง ที่พัดพาสิ่งต่าง ๆ มาสู่เธอ
 

แท้จริง อัตตาหาได้มี หรือ ไม่มีอยู่ไม่
มันเป็นเพียงถ้อยคำ ภาพมายา และ

ความหมาย ที่กระแสความคิดของเธอ
สร้างมันขึ้นมา สืบต่อไปไม่จบสิ้น

มันเหมือนดั่งเงา ของดวงจันทร์ในน้ำ 

ซึ่งในสภาวะอันล้ำลึก ช่างงดงามอย่างยิ่ง 

แต่เมื่อยามที่เธอ เฝ้ามองมันอย่างเงียบงัน 

มันก็หาได้มีทั้งดวงจันทร์ ทั้งเงา และน้ำไม่
เพียงแค่เธอ ยังไม่ได้สัมผัสกับมัน

c.สู่นิพพานและอิสรภาพด้วยปัญญา

เมื่อดิ้นรนหาสุข ก็จะพบแต่ ความทุกข์

 เมื่อเจอความสงบ ก็จะพบความสุข

ในภาวะความเงียบงัน มีพลังซ่อนอยู่

ศรปักอก

เมื่อรู้สึก เจ็บปวด อย่างรวดร้าว

ก็รู้เท่าว่า เจ็บหนอ เท่านั้นหนา

ไม่เกิดยึด ว่ากูเจ็บ กูทรมาณ์

นี่เรียกว่า มีศร เพียงดอกเดียว

ถ้าเกิดความ คิดผิด อีกนิดหนึ่ง

ว่ากู ถึงทุกข็ร้าย ให้หวาดเสียว

ยึดว่ากู ตายแย่ เป็นแน่เทียว

ศรดอกเดียว กลายเป็นสอง ต้องกายา

ศรดอกแรก ไม่กระไร ไร้ยาพิษ

ไม่เผาจิต เพียงเจ็บกาย ไร้โทษา

ดอกที่สอง อาบยาพิษ ฤทธิ์มหึมา

มันเจ็บกล้า ทุกข์กล้า ยิ่งกว่าตาย

พระอรหันต์ นั้นไม่มี ศรที่สอง

ไม่ยึดครอง เวทนา นานาหลาย

ตัวเรา ว่าของเรา เบาสบาย

รู้จักย้ายแยกวางไว้ห่างกัน

พระอาจารย์พุทธทาส

มองผ่านๆ

เมื่อใดบุคคล มาเห็น 

สักแต่ว่า ได้เห็น 

ฟัง สักแต่ว่า ได้ฟัง 

รู้สึก สักแต่ว่า ได้รู้สึก

เข้าไปเกี่ยวข้อง กับสิ่งต่างๆ

เพียงสักแต่ว่า

ไม่หลงใหล พัวพัน มัวเมา 

เมื่อนั้นจิต ก็จะว่าง

จาก ความยึดถือต่างๆ 

ปลอดโปร่ง แจ่มใส เบิกบาน

ความทุกข์ ทั้งมวล

มีมูลราก มาจากตัณหา อุปาทาน 

ความทะยาน อยากดิ้นรน 

และความยึดมั่นถือมั่นเป็นเรา 

เป็นของเรา 

รวมถึงความเพลินใจ

ในอารมณ์ต่างๆ 

สิ่งที่เข้าไปเกาะเกี่ยว ยึดถือไว้

โดยความเป็นตน เป็นของตน 

ที่จะไม่ก่อทุกข์ก่อโทษ

ให้นั้นเป็นไม่มี 

หาไม่ได้ในโลกนี้ 

พุทธโอวาท

เรือนรัก หรือ กรงขัง

"ดูกรภิกษุ ทั้งหลาย

การครองเรือน เป็นเรื่องยาก

เรือนที่ครองไม่ดี

ย่อมก่อทุกข์ ให้มากหลาย

การอยู่รวมกับคนพาล

เป็นความทุกข์อย่างยิ่ง"

"ภิกษุทั้งหลาย

เครื่องจองจำที่ทำด้วยเชือก

เหล็กหรือโซ่ตรวนใดๆ

เราไม่กล่าวว่าเป็นเครื่องจองจำ

ที่แข็งแรงทนทานเลย

แต่เครื่องจองจำ คือ

บุตร ภรรยา ทรัพย์สมบัตินี่แล

ตรึงรัดมัด ผูกสัตว์ทั้งหลาย

ให้ติดอยู่ในภพ อันไม่มีที่สิ้นสุด

เครื่องผูกที่ผูกหย่อนๆ แต่แก้ได้ยาก

คือ บุตร ภรรยาและทรัพย์สมบัตินี่เอง

รูป เสียง กลิ่น รสและโผฏฐัพพะนั้น

เป็นเหยื่อของโลก

 เมื่อบุคคลยังติดอยู่

ในรูปเป็นต้นนั้น

เขาจะพ้นจากโลกมิได้เลย

ไม่มีรูปใด ที่จะรัดตรึงใจของบุรุษ

ได้มากเท่ารูปแห่งสตรี”

“..ดูกรภิกษุทั้งหลาย

ผู้ยังตัดอาลัยในสตรีไม่ได้

ย่อมจะต้องเวียนเกิด

เวียนตายอยู่ร่ำไป

แม้แต่สตรีก็เช่นกัน

ถ้ายังตัดอาลัย ในบุรุษไม่ได้

ย่อมประสบทุกข์บ่อยๆ

กิเลสนั้น มีอำนาจควบคุมอยู่

โดยทั่ว ไม่ว่าอยู่ในวัยใดและเพศใด.."

มองโลก

โลกนี้คือ ถ้ำมืด ไม่เห็นแสง 

ไม่มีความ แจ่มแจ้ง ไม่เฉลียว

คิด - พูด - ทำ โมหา ไปท่าเดียว 

ลองคิดเที่ยว โลกสว่าง ข้างหน้ากัน !

โลกนี้คือ ร่มไม้ ได้อาศัย 

บัดเดี๋ยวใจ พักร้อน แล้วผ่อนผัน

ออกไปสู่ โลกอื่น อีกหมื่นพัน 

ไยยึดมั่น หมายมี โลกนี้นาน !

อ.พุทธทาส

มองลอดผ่าน

มองอยู่นาน

มองหาทางไป

ในที่สว่างแห่งนั้น

มองเป็น จะเห็นความจริง

โลกนี้มี แต่คนบ้า ไม่น่าอยู่ 
จงมองดู ให้ดีดี มีข้อขำ
คือตัวกู ที่เกิดอยู่ เป็นประจำ 
จงกระทำ อย่าให้เกิด ประเสริฐแล.

อย่าปล่อยให้ อารมณ์ใด เข้ามาปรุง 
เป็นจิตยุ่ง วุ่นวาย หลายกระแส
ว่างตัวกู จิตก็อยู่ เหนือโลกแท้ 
ว่างกูแน่ ก็หยุดบ้า น่าขำเอย ฯ

อาจารย์พุทธทาส

ถ้ามองเป็น ก็จะเห็นความจริง
ทำใจให้สูง..

แล้วมองลงมา...

จะพบว่า....

ความจริงนั้น คือสิ่งใด

ฉันไม่อยาก...

ไม่อยากพูด สิ่งเป็นพิษ ฉันปิดปาก

ไม่อยากฟัง สิ่งเป็นพิษ ฉันปิดหู

ไม่อยากเห็น สิ่งเป็นภัย ฉันไม่ดู

ปิดประตู ใจกั้น กันชั่วกวน

เมื่อพูด ก็ผิด

เมื่อฟัง ก็รู้สึก

เมื่อเห็น ก็หวั่นไหว

ปิดใจ ไม่ร้บรู้มัน