และยึดติด ในกฎเกณฑ์
โดย ไม่ต้องมีเชือก
การกระทำ เพียงแค่
รวมจิต เป็นหนึ่ง
ตามสภาพของมัน
ที่ว่าตน ต้องรู้ทุกอย่าง
ใครที่คิดว่า เขาบรรลุเห็นแจ้ง
ความรักคือ ความงดงามของชีวิต
ทำให้จิตใจ มีค่ามีความหมาย
และช่วย ให้สังคมน่าอยู่
.
แต่บ่อยครั้ง ความรักที่ว่าดีนั้น
กลับกลายเป็น ยาพิษทำลายชีวิต
กัดกร่อนจิตใจ ของบุคคลผู้อกหัก
ให้จมปลัก อยู่ในความทรมาน และสิ้นหวัง
.
จนถึงกับทำร้ายตนเอง และผู้อื่นได้
เพราะเกิดมลทิน คือ
ความเห็นแก่ตัวขึ้น
เจือปนในความรัก...
.
ความรักเป็นดั่งเหรียญ
ที่มีสองด้าน ด้านหนึ่งเป็นสุข
อีกด้านหนึ่ง ย่อมเป็นทุกข์เสมอ
รักมากก็ทุกข์มาก เมื่อไม่เป็นดังใจ...
.
รักนั้นอบอุ่นอ่อนหวาน
ดึงรั้งให้เข้าใกล้
แต่ยิ่งใกล้ กลับยิ่งเร่าร้อน และทิ่มแทง
จะอยู่ก็รำคาญใจ จะไปก็เสียดาย...
.
ทำอย่างไร!
เราถึง จะสามารถทำให้
เหรียญนั้นเย็นพอ ที่จะจับต้องได้
ไม่เป็นเหรียญที่อมความร้อน
จนหยิบจับไม่ได้.
สู่เส้นทางรัก
นำเราให้มาหวน มองธรรมชาติ
ของความรัก ภายในจิตของตนเอง
เพื่อที่จะได้รู้จัก กับกลโกง
ความเจ้าเล่ห์ เห็นแก่ตนฯลฯ
อันเป็นมลทิน ของความรัก
.
ทำให้ความรัก
สิ้นสภาพ และเศร้าหมอง....
และเผยให้เห็น หนทางถอดถอน
จิตจากสภาวะ ดังกล่าว
เพื่อจะมีรักแท้
ที่ไร้ซึ่งทุกข์ - ร้อนอีกต่อไป
cr.8 คำนา สู่เส้นทางรัก แพทย์เชิงดอย
รักมนุษย์ รักสัตว์ รักพืช
รักแม่น้ำ รักทะเล รักภูเขา
ความรัก อยู่รอบตัว
แค่นั่ง บางครั้งหาเวลานั่งเฉยๆไม่ได้ทำอะไรเลย
การแสวงหา ทางออก
อย่างพวกเธอนี้ เป็นเรื่องประเสริฐแท้
การแก่งแย่งกัน เป็นใหญ่เป็นโตนั้น
ในที่สุดทุกคน ก็รู้เองว่า
เหมือนแย่งกัน เข้าไปสู่กองไฟ
มีแต่ความรุ่มร้อน กระวนกระวาย
เสนาบดีดื่มน้ำ ด้วยภาชนะทองคำ
กับคนจนๆ ดื่มน้ำด้วยภาชนะ
ที่ทำด้วย กะลามะพร้าว
เมื่อมีความพอใจ
ย่อมมีความสุขเท่ากัน
นี่เป็นข้อยืนยันว่า ความสุขนั้น
อยู่ที่ความรู้สึก ทางใจเป็นสำคัญ
อย่างพวกเธออยู่ที่นี่ มีแต่ความพอใจ
แม้กระท่อมจะมุงด้วยใบไม้ ก็มีความสุขกว่า
อยู่ในพระราชฐาน อันโอ่อ่าแน่นอนทีเดียว
คนที่...ประสบความสำเร็จ
ในชีวิตนี้...มิใช่คนใหญ่คนโต
แต่เป็นคนที่...รู้สึกว่าชีวิตของตน
มีความสุข...สงบเยือกเย็น
ปราศจากความเร่าร้อน กระวนกระวาย
พุทธโอวาทก่อนปรินิพพาน
ความสุข ก็บังเกิด
ทันที ทันใด
อัศจรรย์ใจยิ่งนัก
ว้าง เวิ้ง ว้าง กว่าทะเลกว่าเวหา
ไม่มีสิ่ง บีฑา ที่น่าขาม
อยู่เหนือทุกข์ เหนือสุข ทุกโมงยาม
วาง-ว่าง-ว้าง นั้นคือความ “งาม” นิรันดร์
ทุกลมหายใจ..เราทั้งผอง ใจผ่องแผ้ว
โศกเศร้า ไม่เอาแล้ว นานนักหนา
เอื้ออิ่มเอม เปรมอารมณ์ สมอุรา
แผ่เมตตา...ทุกสิ่งสรรพรับอรุณ
แบ่งเบิกบาน สำราญสุข แด่ทุกผู้
แบ่งความรู้ ความสงบ ความอบอุ่น
แบ่งความรัก แวดล้อม หอมละมุน
แบ่งมาให้ใจ ของคุณ คนคุ้นเคย
เวลามีค่า ทุกวินาที
สำหรับ ผู้ให้คุณค่า