ยาก ง่าย ว่าง

ยากหรือง่าย ทำใจให้ว่าง

สาธยายพระสูตร นั้นง่าย

แต่เข้าใจอรรถธรรม นั้นยาก
ปากอ่านท่องแต่ไม่เข้าใจ... ก็ไร้ประโยชน์
แม้เข้าใจแต่ไม่ประพฤติตาม... ก็เสียแรงเปล่า
ทุกวันอ่านท่องคัมภีร์หมื่นเล่ม... ก็เท่านั้น

กราบพระ นั้นง่าย.. 

แต่มีจิตนอบน้อมนั้นยาก
ใจไม่ซื่อตรง... ทั้งมวลก็เปล่าประโยชน์
แม้จะกราบ เบญจางคประดิษฐ์

จนลอยขึ้นสู่อากาศ.. ก็เสียแรงเปล่า
หรือจนกระโหลกย่อยยับไป... ก็เท่านั้น

สวดมนต์ภาวนา ถึงพระพุทธองค์ นั้นง่าย

แต่ให้ใจศรัทธา นั้นยาก
ใจและปาก ไม่เป็นหนึ่งเดียวกัน... 

ทั้งมวล ก็ไร้ประโยชน์
ปากท่องอมิตา แต่จิตซัดส่าย
แม้จะภาวนา จนลำคอแตกสลาย .. ก็เท่านั้น.

 ศึกษาธรรม นั้นง่าย... 

แต่รู้แจ้งธรรม นั้นยาก
หากไม่ลงมือ ปฏิบัติ ... 

ทั้งมวล ย่อมไร้ประโยชน์
หากมีศรัทธา แต่ไม่ประพฤติ... ก็เสียแรงเปล่า
แม้จะกล่าวแต่เรื่องความว่างๆ...ก็เท่านั้น.

การฟังธรรม นั้นง่าย...

แต่การมีใจสัตย์ซื่อ นั้นยาก
หากยังดูแคลน ประมาทในครูอาจารย์ 

ทั้งมวล ย่อมไร้ประโยชน์
เมื่อตนเองยังยิ่งใหญ่ สูงส่ง...ก็เสียแรงเปล่า
แม้จะฉลาดที่สุดในโลก...ก็เท่านั้น.

ถูกเคลือบย้อม ด้วยกิเลสนั้นง่าย 

จะออกจากกิเลส นั้นยาก
หากตัดกิเลสธุลี ไม่ขาดแล้วไซร้...

ทั้งมวล ย่อมไร้ประโยชน์
หากความรักยังรัดตรึงจิต...ก็เสียแรงเปล่า
หากไม่อาจสำเร็จมรรคผลได้...ก็เท่านั้น

เทศนาธรรม นั้นง่าย 

แต่นำธรรมมา ประพฤตินั้นยาก
เมื่อความคิดฟุ้งซ่าน ยังไม่ถูกกำจัด

ทั้งหมดนั้น ก็ล้วนเปล่าประโยชน์
หากกิเลส ของโลก 

ยังทำให้ขัดข้อง อยู่เสมอ
แม้จะเข้าสู่หลืบเขา ป่าลึก 

เพื่อนั่งสมาธิ...ก็เท่านั้น