" หยุดเสียเถิด การสาธยาย"
การขับขานและการนั่งนับลูกประคำ อะไรเหล่านี้
ท่านบูชาผู้ใดกัน ในมุมสลัวลาง...
และเปล่าเปลี่ยว ของเทวลัยที่หับบานประตู
หน้าต่างมิดชิดรอบด้าน ลืมตาขึ้นแล้วมองดู
พระเจ้ามิได้ประทับอยู่ เบื้องหน้าท่านเลย
พระองค์สถิตอยู่ ณ ที่ซึ่งชาวนา
กำลังไถท้องทุ่ง อันแข็งกระด้าง
และคนทำถนนกำลังระดมแรง ทุบก้อนหินให้แตก
พระองค์ทรงอยู่ กับพวกเขา
ท่านกลางเปลวแดด และสายฝน
เส้นผม ที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่น
จงถอดอาภรณ์ ที่แสนสะอาดของท่านออก
แล้วก้าวลงไป ยังแผ่นดิน
ที่คละคลุ้ง ไปด้วยละอองธุลีบ้าง
ความหลุดพ้น นะหรือ
ความหลุดพ้น จะหาได้จากที่ใด
พระผู้เป็นเจ้า ของเราผูกพันอยู่กับ
นิรมิตกรรม ด้วยความเปรมปราโมทย์
พระองค์ใกล้ชิด สนิทแนบ กับพวกเราชั่วนิรันดร์
จงพักการเพ่งภาวนา ของท่านไว้เพียงนี้
ทิ้งดอกไม้ธูปเทียนไว้ก่อน
จะเป็นไรหรือ
หากเครื่องแต่งกายของท่าน
ขาดและเปอะเปื้อนบ้าง
ออกไปพบ และ ทำงานด้วยหยาดเหงื่อ
ร่วมกับพระเจ้า ของพวกท่านเถิด"
รพินทรนาถ
