วาจาสิทธิ์

ศิลปะ ทั้งผอง ต้องฝึกหัด
ตามบรรทัดฐาน เห็นเป็นปฐม
วาทศิลป์ เลิศล้ำ คำนิยม
คมเหนือคม อาวุธใด ในปฐพี

ครูอาจารย์ การพูด พิสูจน์แล้ว
อันดวงแก้ว แจ่มจำรัส รัศมี
ถึงแรกมัว สลัวผ้า เหมือนราคี
เช็ดขัด ดีขึ้นมา จึงน่ายล

ถึงบางพูด พูดดี เป็นศรีศักดิ์ 
มีคนรัก รสถ้อย อร่อยจิต
แม้นพูดชั่ว ตัวตาย ทำลายมิตร
จะชอบผิด ในมนุษย์ เพราะพูดจา

คำหยาบ เป็นของเหม็น 
คำไพเราะ ของหอมหวาน 
พิจารณา ก่อนพูดจา



หิวโหย

ท่านจะชี้ชวน ให้คนหิวโหย
ประพฤติหรือปฏิบัติ อะไรไม่ได้ทั้งสิ้น
เขา จะไม่ยอมเชื่อฟัง
แต่ถ้านำอาหาร ไปให้เขา
เขาจะนับถือท่าน เสมือนพระเจ้า
คนหิวโหย จะต้องคิดถึง
การบำบัดความหิว ของเขาก่อน
ที่จะทำ สิ่งอื่นใด

คานธี

เมื่อท้องหิว หูและสมอง 
ย่อม ไม่ฟังเหตุผล
ความหิว อาจจรวมถึง 
ความหิว ทางอารมก็เป็นได้
หิวมากๆ ก็หน้ามืด ใจบอด
มองไม่เห็น ความเป็นจริง






รู้สึกอิ่ม

ชีวิตที่น่าพอใจ เป็นชีวิตเย็น
เป็นชีวิต ที่ไม่หิว
เป็นชีวิตที่อิ่ม โดยไม่ต้องกิน
บางคนว่า บ้าไปแล้ว
อิ่มโดย ไม่ต้องกิน

มันไม่หิว แล้วจะกิน ทำไมล่ะ
ความไม่หิว นั่นแหละ คือ ความอิ่ม
เรื่องทางจิตใจ มันเป็นอย่างนี้


ขอให้มีชีวิตอยู่ ด้วยความไม่หิว
คือ ไม่มีอะไร มาหลอกลวง
ให้หลงรัก หลงพอใจ หลงบูชา
อย่างที่เขา หลงกันนัก

พระอาจารย์พุทธทาส




เด็กน้อย

เด็กเอ๋ย เด็กน้อย  
ตัวยังเล็ก ใจไม่อยากใหญ่
เพียงได้เล่น ได้กินก็เย็นใจ   
ไม่มีไฟ มาสุม ให้เร่าร้อน

ผู้ใหญ่เอ๋ย ผู้ใหญ่
ใจกระพือ หรือจึงเศร้า   
มิน่าเล่า จึงเห็นสะท้อน

ถ้าผู้ใหญ่ ใจเล็ก
เหมือน เด็กอ่อน   
คงเร่าร้อน น้อยกว่า 
ที่มีอยู่เอย


เรื่องสมมุติ

ข้าพเจ้า มองไม่เห็นว่า...
การบูชา กราบไหว้ พระผู้เป็นเจ้า
ด้วยวิธีใด จะดีไปกว่า
วิธีทำงาน เพื่อผู้ยากไร้ และ
ปฏิบัติตน ให้เหมือน ผู้ยากไร้ทั้งหลาย





วันดีๆ มีทุกวัน

ศีลธรรม มีประจำ อยู่คู่โลก
ยิ่งกว่าโชค ใดใด ที่ใฝ่ฝัน
โชคจะดี หรือร้าย อย่างไรกัน
มันสำคัญ อยู่ที่ มีศีลธรรม 

ให้นิสัย เปลี่ยนใหม่ จากก่อนเก่า
ไม่ซึมเศร้า สุขสง่า น่าสรรเสริญ
เป็นจิตกล้า สามารถ ไม่ขาดเกิน
ขอชวนเชิญ ชมธรรมรส งดกวี 
  
พระอาจารย์พุทธทาส

จบที่ใจ

เฝ้าเอาแต่ จ้องจับผิด คนอื่นเขา
ตัวเรา เป็นอย่างไร ไม่เคยรู้
จิตคิดเลว อย่างไร ไม่เคยดู
เรื่องคนอื่น เที่ยวรู้ ไปรอบทิศ

หลวงพ่อดู่ เคยสอนว่า 
"โลกเท่าแผ่นดิน ธรรมเท่าปลายเข็ม" 
เรื่องโลกมีแต่เรื่องยุ่ง ของคนอื่นทั้งนั้น 
ไม่มีที่สิ้นสุด เราไปแก้ไข เขาไม่ได้

ส่วนเรื่องธรรมนั้นมีที่สุด มาจบที่ตัวเรา 
ให้มาไล่ดูตัวเอง แก้ไขตัวเราเอง 
ตนของตน เตือนตน ด้วยตนเอง 

อันหนังสือ คือครู ผู้ประเสริฐ
ก่อให้เกิด ปัญญา ตาที่สาม
อ่านวิเคราะห์ ให้เข้าใจ ในเนื้อความ
เห็นจริงตาม แทงตลอด ยอดปัญญา.





พรเอย...

พร.. อันเป็นศรี
กระจ่างที่ ใจคุณ
จงมา เกื้อหนุน
โลกสวย อำไพฯ

พร.. ที่วิสุทธิ์
พรายดุจ แสงไข
ส่องฟ้า ส่องใจ
ส่องผ่าน ในตนฯ

พรเอย.. พรสวรรค์
เสกสรร เบื้องบน
ทางที่ เดินหน
ทองทา ใจเราฯ

ศรีเอย.. ศรีสวัสดิ์
จรัสพุทธ ไขเขลา
สาดแรง แสงเกลา
นำน้อม ในพรฯ

c. ทางแก้ว



ปีใหม่


ดวงใจใหม่ นี้ดี กว่าปีใหม่
คือรู้อะไร มากกว่ากัน แหละท่านขา
หมายถึงมี ความกว้างขวาง ทางปัญญา
ให้อาตมา ก้าวล่วงทุกข์ รุกขึ้นไป

อันปีใหม่ นั้นต้องดี กว่าปีเก่า
ใหม่เปล่าๆ ไม่มีดี นี้ไม่ไหว
ดีแต่ปาก ใจไม่ดี ดีทำไม
ให้ผีไย เย้ยเยาะ เหมาะหรือเรา

สะอาดกว่า สว่างกว่า สงบกว่า
เรียกว่าใหม่ ยิ่งขึ้นมา อย่ามัวเขลา
ใกล้นิพพาน ยิ่งขึ้นไป ไม่หลงเงา 
เรียกว่าเรา มีปีใหม่ ใหม่จริงเอย

พระอาจารย์พุทธทาส