อยู่อย่างเซน

 แม้คำว่า " เซ็น "  จะแปลว่าเพ่ง

ก็มิได้หมายถึงการ เพ่งอารมณ์ 

เพื่อให้เกิดสมาธิ ตามแบบสมถะ

และยังแถมจะไม่ใช่การ เพ่งลักษณะ

 เพื่อให้เกิดญาณตามแบบ

วิปัสสนาด้วยซ้ำไป 

ทั้งนี้เพราะต้องการเพียงให้จิต 

เข้าถึงตัวธรรมชาติ 

ตามธรรมชาติเดิมของมัน เท่านั้น 

แล้วเรื่องก็จบกัน โดยที่จิต

ชนิดนั้น จะหยุด จะว่าง จะสงบ

จะไม่มีทุกข์ จะอะไรอื่น ๆ ทุกอย่าง

ตามธรรมชาติ เดิมของมัน . 

ดังนั้นการเพ่ง ในแบบนี้จึงเป็นเพียง

การแทรกตัว เข้าไปในธรรมชาติ

ตามวิธีธรรมชาติล้วน ๆ โดยความ

ช่วยเหลือหรือบันดาล ของธรรมชาติ 

ซึ่งไม่ใช่ปัญญา ของมนุษย์

ที่แสนจะเพ้อเจ้อนั้น แต่อย่างใด . 

เลิกเป็นคนโง่ และ คนฉลาดเสีย

เท่านั้น แล้ว " เซ็น " 

ก็จะโพล่งออกมาเอง

จากหน้าผากของผู้นั้น

ธรรมชาติอันบริสุทธิ์ หรือแท้จริงนั้น 

ไม่เป็นคนโง่ หรือฉลาด

พระอาจารย์พุทธทาสภิกขุ 

อยู่อย่างเซน

มองเห็นธรรมชาติ

ระลึกได้ รู้ทัน

สติมนุษย์ สูงสุด กว่านั้นนัก

มีปัญญา อันประจักษ์ ประจวบมั่น

ระลึกอยู่ รู้สึกอยู่ และรู้ทัน

ไม่มีวัน ที่จะเกิด กิเลสมา

ระลึกได้ ทันที ที่มีอะไร

มาปรุงให้ เกิดจิต จริตบ้า

ว่าตัวกู หยุดอยู่ รู้ธรรมดา 

นี้เรียกว่า สติของ  มนุษย์แท้

พระอาจารย์พุทธทาส

รู้ผิด คิดผิด ก็เป็นโทษ

รู้ถูก คิดถูก ก็เป็นคุณ

ไม่รู้ มีอวิชชา ก็โง่งม

จมกับโลก ตกกับทุกข์

ติดคุก ขังใจ ตนเอย

พรประเสรฐิ จะบังเกิดขึ้นเอง

แปรพายุร้ายให้กลายเป็นบุปผา

หากเธอ!ถูกใคร..... 

ประณาม หยามเหยียด 

นั่นก็ไม่เท่าไหร่ หรอก

การผูกใจเจ็บ ต่างหาก

คือความโง่ และ

ไม่ใช่ ความผาสุข

หากไม่มีเชื้อ เผาไหม้ต่อ 

ไฟย่อมดับลงเพียง ที่จุดเริ่มต้น

ถ้าเธอทั้งสอง ไม่อาจเจรจากัน 

จงถอยออกไป คนละก้าว

หากเธอซื่อสัตย์ จริงใจและอดทน 

พระประเสริฐ จะหลั่งริน

แม้ถูกซัดกระหน่ำ ด้วยพายุร้าย 

ก็จะกลับกลาย เป็นบุปฝา

8/92013 สศอ