จงมองตน

"จงมองดู ที่ตัวของเรา
ให้มากที่สุด เท่าที่จะมากได้ 
ถ้าหากว่า จะติคนอื่น
ก็ขอให้ติ ตัวเราเสียก่อน 
จะโทษคนอื่น ก็จงโทษตัวเราก่อน 

ถ้าตัวเราดี แล้วใครเล่าเขา
จะมาติ มาด่า มาว่าเรา 
ทำร้ายเรา ก็ไม่มี"
พระสุพรหมยานเถร 


จิตเซน

จิตเซน 禪心 Chán xīn
เมื่อฝุ่นละออง ยังคลุ้งอยู่
อะไร ๆ  ก็พล่ามัวไปหมด
ความตลบอบอวน 
ล้วนเป็นผล มาจากสิ่งแวดล้อม


จิตเซน มองเห็นโลก 
โดยปราศจาก การบิดเบือน
ของความคิดนึก 
แบบแบ่งแยก มันเป็นจิตพื้นฐาน 

คุณไม่อาจ ใช้อารมณ์ศิลปิน 
จินตนาการ ให้เฟื่องฟู
ทั้งไม่อาจใช้วิชา 
เลขคณิตคิดเร็ว คำนวณ เถรตรง


จิตเซน ดำรงอยู่แบบเรียบง่าย 
และเป็นธรรมดายิ่ง
เพียงรับรู้ แต่ไม่เคลื่อนไหว 
ตามสิ่ง ที่เข้ามาท้าทาย
มันจึง สะอาดหมดจด 
อยู่ในทุก ๆ ขณะที่มีการรับรู้
ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถขึ้นอยู่ 
เหนือ ความแปรปรวน


เมื่อพบสิ่งพื้นฐาน เช่นนี้ 
ย่อมไม่ลุ่มหลง สิ่งชั่วคราว
เพราะ ความคิดนั้น
ไม่มีรากฐาน จึงไม่อาจจะพึ่งพิง 
แท้จริงแล้วจิตดวงนี้ 
ก็คือจิตดั้งเดิม ของสรรพสัตว์
เมื่อมัน ปรากฏขึ้น 
ความสับสน ภายในพลันสงบลง

18/10/2014 สศอ 



จงเลือก

ตักเตือนตน 自箴 Zì zhēn
เลือกรองเท้า ที่สวมใส่พอดี กับขนาดตีนของตน
เลือกถิ่นฐาน ที่อยู่แล้วการภาวนา ราบรื่นรุดหน้า
เลือกอาหาร ที่ดื่มกินแล้ว ไม่เกิดโทษในภายหลัง



เลือกกุศโลบาย อารมณ์กรรมฐาน ที่ตรงกับจริต
เลือกครูอาจารย์ ที่เมตตาสามารถ สยบอหังการ
เลือกกัลยาณมิตร ที่มีหลักเกณฑ์ วิธีการคล้ายกัน


ระวังและหลีกเลี่ยง การคลุกคลีกัน จนเกินควร
รูปแบบกลวิธี มีไว้เอื้อเฟื้อ เพื่อการดำเนินชีวิต

การแสวงหานอก ธรรมชาติเดิม คือความหลง
การอวดอุตริ ในธรรมอันยิ่ง คือการดื่มยาพิษ

การเที่ยวประจบสอพลอ เป็นความไร้ศักดิ์ศรี

การมุ่งมั่นอดทน ยืดหยุ่นประยุกต์ ใช้คือหัวใจ
การไม่ทุ่มเทเสียสละ ต่อภารกิจ  คือการแอบแฝง
การบิดเบือน จากเป้าหมายที่แท้ คือการทรยศ

18/10/2013 สศอ 




โลกของเรา

อวิชชา มักทำให้เรา หลงผิดทิศทาง
หลงตัวเอง คิดว่าตัวเอง ถูกต้องที่สุด
ทั้งที่จริง โลกนี้คือ มายา...

กฎมนุษย์ทั้งหลาย ล้วนเป็นกฎสมมุติ
ทางออก จึงมิได้มีเพียง ถูก-ผิด ดี-ชั่ว ซ้าย-ขวา
จงอยู่เหนือ เหตุและผล มองให้เห็นโลกใบใหญ่
เราเป็นเพียงเศษฝุ่นเล็กๆ ในจักวาล เท่านั้น
อีกไม่นานก็คงสูญสลายไป เหลือแต่เพียงชื่อ
แล้วเราจะรู้ว่า สรรพสิ่ง ดำรงอยู่เช่นนั้นเอง
ไม่มีดี มีชั่ว ไม่มีเทพ ไม่มีมาร

เราไม่ควรใช้ อคติ ไปตัดสินว่า
สิ่งนี้ สมควรอยู่ในโลกใบนี้ สิ่งนี้ควรถูกลบทิ้งไป
เมื่อเข้าใจกฎธรรมชาติ จิตใจเรา จะเปิดกว้าง
ยอมรับความจริง ยอมรับการดำรง ของสรรพสิ่ง

ความแตกต่าง คือ
ความงดงาม ที่ธรรมชาติ มอบให้มา
ลมพัด ใบไม้ย่อมไหว เป็นธรรมดา


อัตตา ความมีตัวตน อยากได้ อยากมี
อยากเป็น มันบังตา บังใจ พวกเขาอยู่

ทุกชีวิต กำลังดิ้นรน ไปสู่ความตาย
แต่หลายคนก็ลืม....ลืมว่าจะต้องตาย