อวิชชา มักทำให้เรา หลงผิดทิศทาง
หลงตัวเอง คิดว่าตัวเอง ถูกต้องที่สุด
ทั้งที่จริง โลกนี้คือ มายา...
กฎมนุษย์ทั้งหลาย ล้วนเป็นกฎสมมุติ
ทางออก จึงมิได้มีเพียง ถูก-ผิด ดี-ชั่ว ซ้าย-ขวา
จงอยู่เหนือ เหตุและผล มองให้เห็นโลกใบใหญ่
เราเป็นเพียงเศษฝุ่นเล็กๆ ในจักวาล เท่านั้น
อีกไม่นานก็คงสูญสลายไป เหลือแต่เพียงชื่อ
แล้วเราจะรู้ว่า สรรพสิ่ง ดำรงอยู่เช่นนั้นเอง
ไม่มีดี มีชั่ว ไม่มีเทพ ไม่มีมาร
เราไม่ควรใช้ อคติ ไปตัดสินว่า
สิ่งนี้ สมควรอยู่ในโลกใบนี้ สิ่งนี้ควรถูกลบทิ้งไป
เมื่อเข้าใจกฎธรรมชาติ จิตใจเรา จะเปิดกว้าง
ยอมรับความจริง ยอมรับการดำรง ของสรรพสิ่ง
ความแตกต่าง คือ
ความงดงาม ที่ธรรมชาติ มอบให้มา
ลมพัด ใบไม้ย่อมไหว เป็นธรรมดา
อัตตา ความมีตัวตน อยากได้ อยากมี
อยากเป็น มันบังตา บังใจ พวกเขาอยู่
ทุกชีวิต กำลังดิ้นรน ไปสู่ความตาย
แต่หลายคนก็ลืม....ลืมว่าจะต้องตาย
