กูว่าแล้ว

 กูว่าแล้ว  โลกนี้ มีปัญหา
เขาไม่ด่า ก็ชื่นชม หรือเฉยๆ
สามอย่างนี้ ที่ว่ามา ไม่ผิดเลย
โปรดวางเฉย ใครถือสา ก็บ้าตาย

เมื่อจิตใหล ก็ให้รู้  ดูที่จิต

หลงครุ่นคิด ก็ให้รู้  ดูเอาไว้

เมื่อจิตเผลอ ก็ให้รู้  ดูเข้าไป

ผลสุดท้าย มีแต่รู้  กูไม่มี

ทราบแล้วเปลี่ยน ปุ๊บปั้บ จับให้ถูก

จิตไม่ผูก จนเป็นจริง อิงอาศัย

ทุกสิ่งล้วน มายา พาเราไป

เลิกหลงใหล ทราบแล้วเปลี่ยน

ไม่เพี้ยนเลย

ถ้าทุกคน ได้ทุกอย่าง ดังที่คิด  
สิ้นชีวิต จะเอาของ กองไว้ไหน
มันได้บ้าง เสียบ้าง ช่างปะไร
ได้เท่าไร ก็เท่านั้น แหละท่านเอย

จะกอบโกย อะไร กันนักหนา
จะเเช่งด่า   อะไร  กันนักเล่า
จะหลงไหล อะไร  กันหน่วงหนัก
ไม่นานนัก เขาก็เอา ไป เผาไฟ