รักดั่งสายน้ำไหล

 ความรัก ที่แท้จริง

ควรหมายถึง ความกรุณา 

ปรารถนาดีต่อผู้อื่น 

โดยไม่หวังผลตอบแทน

เป็นจิตใจเข้มแข็ง 

แน่วแน่ในการเสียสละ 

ต้อนรับ กับสรรพชีวิต 

อย่างให้เกียรติ ให้อภัย จิตใจเผื่อแผ่

รักแท้จึงเป็นภราดรภาพ

อันลึกซึ้งระหว่างชีวิตต่อชีวิต...

.

ผู้มีความรัก...มิได้หมายความว่า

เขาจะต้องได้อะไร

มาครอบครองตอบแทน 

หรือกำหัวใจใคร ๆ เอาไว้

.

บางทีเขาอาจ ไม่ได้สิ่งใดเลย 

นอกจากปีติสุข อันเปี่ยมล้นในชีวิต.

ความรักมิใช่การ เพิ่มพันธนาการให้แก่กัน

แต่เป็นการปลดปล่อย ให้เขามีสันติสุข

.

มิได้ผูกมัด เพื่อตักตวง

ผลประโยชน์ จากกัน...

หญิงชาย ที่มาใช้ชีวิตร่วมกัน ฉันคนรัก

ไม่ควรหมายถึง เชือกสองเส้น

มาพันเป็นเกลียว แน่นหนา

.

แต่ควรเสมือนหนึ่ง สายพิณ

คนละสาย ที่อิสระ 

แต่ร่วมบรรเลง เพลงเดียวกัน...

ประสานกันไปด้วย ความเข้าใจ”

.

ความรัก" ไม่ใช่เป็นสิ่งที่จะต้อง

ไปค้นหา มาจากใคร 

หากเป็นสิ่ง ที่จะต้อง"ให้

ออกไปจากใจ ของเรา

ดั่งสายน้ำ

ที่ไม่เคย เลือกแหล่งไหล.

หมดรัก ก็โกรธเกลียด อาฆาตกัน

หมดรัก ก็ทำร้ายและฆ่ากัน

ด้วยเหตุผล ทั่วๆไป 

เขาจะอ้าง..ว่ารักมาก