ความไม่รู้จักพอ ความไม่รู้จักจบสิ้น...
กลัวที่จะต้องตามสังคม เขามีเช่นไร
ข้าพเจ้าจะต้องตะเกียก ตะกายหา...
ให้มีเท่าและเหมือน...
สังคมมีสิ่งฟุ่มเฟือย ตกแต่งมากเท่านี้..
ข้าพเจ้าจะต้องมีตาม สังคมมีเหรียญ...
มีตรามียศ และ ขั้นเท่านั้น...
ข้าพเจ้า จะต้องไล่กวดตาม...
ชีวิตสันโดษพอใจ เฉพาะที่มี
และความมักน้อย จะหมดไปหรือนี่
ชีวิตนี้ต่อไปจะมิต้อง เหน็ดเหนื่อย
อยู่กับการวิ่งไล่ ความอยาก....
ของตนไม่รู้จบ และ ที่สำคัญนั้น...
การวิ่งไล่นี้ ได้ให้ผล อันควรค่าหรือไม่...
มีใครจะตอบข้าพเจ้าได้ ก่อนที่จะก้าวเดินทางนี้ไป.....
ครู โกมล คีมทอง
อุดมการณ์ที่มิเคยสูญหายตามกาลเวลา....
