ศิษย์ มี ครู

ประนตน้อม พร้อมจิต ลิขิตสาร
ดำริกานท์ ก้มเกศ พิเศษหมาย
นบบูชา พระคุณครู มิรู้วาย
ทั้งจิตกาย ตั้งมั่น กตัญญู

    พระคุณที่  สั่งสอน ทั้งศาสตร์ศิลป์
ให้ศิษย์ สิ้นสงสัย ให้ความรู้
เกิดปัญญา ก้าวหน้า เพราะคำครู
ยังก้องอยู่ โสตประสาท มิขาดไป

     ตั้งแต่เรียน เขียน ก ทั้งนับเลข
นิทานเสก สอนสั่ง สร้างนิสัย
ขัดเกลาจิต ศิษย์ อยู่ให้รู้วัย
ว่าสิ่งไหน นั้นควร ไม่ควรทำ

     ในวาระ วันครู ผมขอเขียน
ต่างแพเทียน ธูปทอง อันผ่องล้ำ
สร้อยอักษร ล้วนจิต พินิจจำ
กระแสน้ำ พระคุณครู อยู่ชั่วกาล

อ่อนหวาน อ่อนโยน อ่อนน้อม 
อบอุ่น ละมุนอยู่ ในใจเสมอ 
ครูผู้ให้ความรู้ ระลึก นึกถึงทีไร ก็อุ่นใจ