เว้นจากการพูด เท็จ
เว้นจากการพูด ส่อเสียด
เว้นจากการพูด คำหยาบ
เว้นจากการพูด เพ้อเจ้อ
เว้นจากการพูด ส่อเสียด
เว้นจากการพูด คำหยาบ
เว้นจากการพูด เพ้อเจ้อ
ปิยวาจา
การพูดจา ด้วยถ้อยคำ
ที่ไพเราะ อ่อนหวาน
พูดด้วย ความจริงใจ
ไม่พูดหยาบคาย ก้าวร้าว
พูดในสิ่ง ที่เป็นประโยชน์
เหมาะสำหรับ กาลเทศะ
พระพุทธเจ้าทรง ให้ความสำคัญ
กับการพูด เป็นอย่างยิ่ง
เพราะการพูด เป็นบันไดขั้นแรก
ที่จะสร้างมนุษย์สัมพันธ์ อันดีให้เกิดขึ้น
๑ . ต้องเป็น คำจริง
เมื่อมีเหตุสำคัญ ที่ต้องพูด
ก็กล่าวโดย ไม่ปั้นแต่งเรื่องราว
ไม่เสริมความ ไม่อำความ
ให้คลาดเคลื่อน จากความจริง
๒ . ต้องเป็น คำสุภาพอ่อนโยน
เมื่อเอื้อนเอ่ย วาจาครั้งใด
ก็ต้องมีความไพเราะ ในถ้อยคำที่กลั่น
ออกมาจากน้ำใจ อันบริสุทธิ์
ไม่มีคำหยาบ คำด่า คำประชดประชัน
คำเสียดสี ซึ่งฟังแล้ว ชวนให้ระคายหู
๓ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่ก่อให้เกิดประโยชน์
เกิดผลดีต่อผู้พูด และผู้ฟังอย่างแท้จริง
แม้คำพูดนั้น จะเป็นคำจริง
และกล่าวออกไป ด้วยถ้อยคำสุภาพ
หากไตร่ตรองแล้วว่า ถ้าพูดออกไปแล้ว
ก็ไม่ก่อให้เกิด ประโยชน์
กลับจะทำให้เกิด โทษมาแทน
ก็ ไม่ควรพูด
๔ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่ออกมาจากจิต ที่มีเมตตา
อันเป็นจิตบริสุทธิ์ ยังประโยชน์แก่ผู้ฟัง
เพื่อให้ได้รับความสุข ความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป
ถึงแม้ว่าคำพูดนั้นจะเป็นคำจริง เป็นคำสุภาพ
เป็นคำพูด ที่ดีมีประโยชน์
หากผู้พูด มีความโกรธ ความริษยา
ซึ่งเป็นจิตอันไม่บริสุทธิ์ ก็ไม่สมควรพูด
เพราะถ้อยคำ ที่กล่าวออกมาจากจิต ที่ขุ่นมัว
อาจก่อให้เกิด ความเสียหายร้ายแรงได้
๕ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่พูด ถูกกาลเทศะ
แม้คำพูดนั้นจะ เป็นคำจริง
เป็นคำสุภาพ
เป็นคำพูดที่ดี มีประโยชน์
และพูดด้วยจิต ที่มีเมตตา
แต่ถ้าพูดผิด จังหวะโอกาส
พูดไม่ถูก กาลเทศะ
ก็จะก่อให้เกิด ความเสียหาย
กลายเป็น ประจานผู้อื่นไป
พูดถูกต้อง ตรงตามหลัก วิชาการ
พูดอ่อนหวาน จากใจจริง สิ่งสวยใส
พูดเพื่อก่อ ต่อประโยชน์ ไม่โทษใคร
พูดถูกใน กาลเทศะ ควรจะทำ
๑ . ต้องเป็น คำจริง
เมื่อมีเหตุสำคัญ ที่ต้องพูด
ก็กล่าวโดย ไม่ปั้นแต่งเรื่องราว
ไม่เสริมความ ไม่อำความ
ให้คลาดเคลื่อน จากความจริง
๒ . ต้องเป็น คำสุภาพอ่อนโยน
เมื่อเอื้อนเอ่ย วาจาครั้งใด
ก็ต้องมีความไพเราะ ในถ้อยคำที่กลั่น
ออกมาจากน้ำใจ อันบริสุทธิ์
ไม่มีคำหยาบ คำด่า คำประชดประชัน
คำเสียดสี ซึ่งฟังแล้ว ชวนให้ระคายหู
๓ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่ก่อให้เกิดประโยชน์
เกิดผลดีต่อผู้พูด และผู้ฟังอย่างแท้จริง
แม้คำพูดนั้น จะเป็นคำจริง
และกล่าวออกไป ด้วยถ้อยคำสุภาพ
หากไตร่ตรองแล้วว่า ถ้าพูดออกไปแล้ว
ก็ไม่ก่อให้เกิด ประโยชน์
กลับจะทำให้เกิด โทษมาแทน
ก็ ไม่ควรพูด
๔ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่ออกมาจากจิต ที่มีเมตตา
อันเป็นจิตบริสุทธิ์ ยังประโยชน์แก่ผู้ฟัง
เพื่อให้ได้รับความสุข ความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป
ถึงแม้ว่าคำพูดนั้นจะเป็นคำจริง เป็นคำสุภาพ
เป็นคำพูด ที่ดีมีประโยชน์
หากผู้พูด มีความโกรธ ความริษยา
ซึ่งเป็นจิตอันไม่บริสุทธิ์ ก็ไม่สมควรพูด
เพราะถ้อยคำ ที่กล่าวออกมาจากจิต ที่ขุ่นมัว
อาจก่อให้เกิด ความเสียหายร้ายแรงได้
๕ . ต้องเป็น ถ้อยคำที่พูด ถูกกาลเทศะ
แม้คำพูดนั้นจะ เป็นคำจริง
เป็นคำสุภาพ
เป็นคำพูดที่ดี มีประโยชน์
และพูดด้วยจิต ที่มีเมตตา
แต่ถ้าพูดผิด จังหวะโอกาส
พูดไม่ถูก กาลเทศะ
ก็จะก่อให้เกิด ความเสียหาย
กลายเป็น ประจานผู้อื่นไป
พูดถูกต้อง ตรงตามหลัก วิชาการ
พูดอ่อนหวาน จากใจจริง สิ่งสวยใส
พูดเพื่อก่อ ต่อประโยชน์ ไม่โทษใคร
พูดถูกใน กาลเทศะ ควรจะทำ
