วาจา ภาษาใจ

คำหยาบ ของเหม็น
 คำหวาน ของหอม
 คำด่า ของเสีย
คำชม ของมีค่า

วาจา พาทีเพราะ

แสนไพเราะ เสนาะหู
พริ้งเพริศ ช่วยเชิดชู

ชุ่มชื่นจินต์ ยิ่งยินดี

วาจา หยาบช้าชั่ว

จะเจ็บตัว ปากเป็นสี
พูดจา หรือพาที

ทบทวน ดูให้รู้จริง

พูดดี ไม่มีโทษ

เกิดประโยชน์ อย่างยวดยิ่ง
พูดชั่ว คนชังชิง

ใช่แน่นอน เดือดร้อนตน

ถ้อยคำ ไม่พินิจ

ไปสะกิด ต่อมโทสา
คนฟัง เกิดโกรธา

ปะทุ เดือดขึ้นทันที

แม้มี ประโยชน์มาก

คนเดิน จากส่ายหน้าหนี
หยุดพูด เป็นการดี

ดื้อดึง กล่าวร้าวใจกัน

บัณฑิตรู้ อย่างนี้

หยุดวจี ที่หุนหัน
ราบเรียบ อยู่เงียบงัน

งดพูดจา ไม่พาที