เธอ..คือกลางวัน ...
ขณะฉัน...เป็นกลางคืน
เธอหลับ...ยามฉันตื่น...
จุดยืน...ตรงข้ามกาล
.
รัตติกา..ละลาลับ
ทิวะจับ..นภาใส
ครั้นสุริยา..คลาคล้อยไป
จันทราใหม่..ก็ฉายงาม
.
โอ้ทิวา-ราตรีห่าง ละฝั่งฟ้า
อัศดง คงเอ่ยลา จันทราถาม
เมื่อตะวัน จางแสง แต่งฟ้าคราม
พระจันทร์ทราม.. กระจ่างแสง แต่งค่ำคืน
วิธิคิดต่างกัน
แต่หัวใจไม่ต่างกัน
เข้าใจกันและกัน
