“แล้วใจเจ้า จักเป็น เช่นสายน้ำ
ใสเย็นฉ่ำชื่น แล้วไหล แผ่วผ่าน
เพื่อเลี้ยงชีพ ชโลมไล้ ให้เบิกบาน
เพียงพ้องพาน ผิวแผ่ว แล้วผ่านเลย
อิสรเสรี ที่จะไหล
ด้วยเพลง ไพเราะ ล้ำร่ำเฉลย
ชมดอกไม้ สายลม พรมรำเพย
และชื่นเชย กับชีวิต ทุกทิศทาง”
อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูล
