ยอดมนุษย์ สูงสุด ด้วยคุณธรรม
อยู่เหนือกรรม เหนือเหตุ และเหนือผล
ถึงความว่าง ห่างทั่ว จากตัวตน
นิรมล นิรทุกข์ วิมุกต์มวล.
ชอบยึดมั่น ระวังมัน จะกัดเอา
เพราะความเขลา ยึดมั่น มีตัณหา
อุปาทาน กอดรัด มัดวิญญาณ์
อยู่ดีดี ก็เป็นบ้า มาทันที
ยึดสิ่งใด สิ่งนั้นแหละ มันกัด
กินกามเกียรติ สารพัดกลี หรือศรี
หรือแม้ บุตร ภรรยา และ สามี
ความชั่วดี บุญหรือบาป จงทราบกัน
ถ้าจะอยู่ ในโลกนี้ อย่างมีสุข
อย่าประยุกต์ สิ่งทั้งผอง เป็นของฉัน
มันจะสุม เผากระบาล ท่านทั้งวัน
ต้องปล่อยมัน เป็นของมัน อย่าผันมา
เป็นของกู ในอำนาจ แห่งตัวกู
มันจะดู วุ่นวาย คล้ายคนบ้า
อย่างน้อย เป็นนกเขา เข้าตำรา
มันคึกว่า "กู - ของ - กู" อยู่ร่ำไป.
จะหามา มีไว้ ใช้หรือกิน ตามระบิล
อย่างอิ่มหนำ ก็ทำได้
โดยไม่ต้อง มั่นหมาย ให้อะไร ๆ
ผูกยึดไว้ ว่า "ตัวกู" หรือ "ของกู"
พระอาจารย์พุทธทาส
