เราไม่ได้อยู่
บนโลกใบนี้ตลอดไป
ดังนั้น อย่าเสียใจ
กับอะไรนานๆ
.
ในหัวใจของพวกเธอ ทุกๆคน
มีเมล็ดพันธุ์ ของความรัก
และความปรารถนา อันบริสุทธิ์
.
เมื่อไม่มีผืนน้ำ
ก็ไม่มีภาพสะท้อน
.
กาลเวลากลืนกิน
ทุกสรรพสิ่งไม่เหลือหรอ
ฉัน ก็ไม่รอดเช่นกัน
.
เซนปฏิเสธ
การใช้สมอง ขบคิดใคร่ครวญ
เพราะ กระทำดังนั้น
เท่ากับ ตกเป็นทาส
ของจิตใจ แบบแบ่งแยก
..
ธรรมชาติเดิมแท้ ของเธอนั้น
เป็นสิ่งซึ่งมิได้หาย ไปจากเธอ
มันติดตัว อยู่ในใจเธอ
ตั้งแต่ กำเนิดเกิดมาแล้ว
.
เราหลงลืม รักษา
ความใส สะอาดบริสุทธิ์
เรากลับเพิ่มพูล ความสกปรก
ภายในใจตน ให้หม่นหมอง
