หนึ่งวัน พันอารมณ์

 อารมณ์รัก 

มักจะทำให้ตาบอด 

เพราะมองไม่เห็นผิดชอบชั่วดี

เหมือนน้ำที่มีแต่สีแดง 

มองไม่เห็นอะไรในน้ำเลย

อารมณ์ชัง 

มักจะทำให้ใจขุ่นมัว 

เพราะหมกมุ่นแต่เคียดแค้นชิงชัง

เหมือนน้ำที่เดือดพล่าน 

มองไม่เห็นอะไรในน้ำชัด

อารมณ์เหงาซึม 

มักจะทำให้ใจล้าเบื่อหน่าย 

เพราะหมกมุ่นแต่เรื่องเก่าๆ

เหมือนน้ำที่มีจอกแหนมาก 

ย่อมมองไม่เห็นอะไรในน้ำชัด

อารมณ์เซ็งฟุ้งซ่าน 

มักจะทำให้ใจวุ่นวายว้าวุ่น 

เพราะเครียดกับเรื่องรอบตัว

เหมือนน้ำที่มีแต่คลื่น 

ย่อมมองไม่เห็นอะไรในน้ำ

อารมณ์งุนงงระแวงสงสัย 

มักจะทำให้ใจสับสน 

เพราะวุ่นวายกับสิ่งไร้สาระ

เหมือนน้ำที่ขุ่นมัว 

มองไม่เห็นอะไรในน้ำ

ดังนั้น พระท่านจึงว่า 

นิวรณ์ เพราะปิดกั้นใจไม่ให้รู้ 

ไม่ให้เห็น ไม่ให้พบ

กับสิ่งที่ดี มีคุณ มีประโยชน์ 

ดังนั้นเราจึงต้อง ระวังใจดังคำว่า

จิตฺตํ ทนฺตํ สุขาวหํ 

จิตที่ฝึกดีแล้วนำสุขมาให้ ฯ สาธุ

มิเคยคิด..ฝึกตน

จิตใจ..จึงสับสน

จมอารมณ์..จมทุกข์