พระพุทธะ มิได้ตรัสรู้อะไร
ที่เธอรู้ ที่จำไว้ คือความลวง ...
สัจจะธรรมอันโชติช่วง
มันพ้นไปจาก ...ความคิด
ความรู้ ผู้รู้ และความจำ
ทะเลมิเคย ปราศจากคลื่น
เช่นเดียวกับความคิด ไม่มีวันหยุด
“อาศัยคลื่น เข้าใจทะเล
อาศัยความคิด เข้าใจสิ่ง
ที่พ้นไปจากความคิด”
.เธอกำลังคิดอยู่ ในทุกขณะ
กำลังให้ค่าความหมาย
อยู่ในทุกขณะ รู้หรือไม่ ?
ดังนั้น จงตระหนักรู้
ทุกค่ำคืน คนๆหนึ่ง
มีพุทธะอยู่ในอ้อม แขนขณะนอนหลับ
ทุกเช้าตรู่เมื่อลืมตาตื่น
พุทธะก็ยังอยู่ กับคนๆนั้น
ไม่ว่าลุกยืน นั่งลง หรือสนทนา
ทั้งสองอยู่ที่เดียวกัน
และไม่เคยแยกจากกันสักขณะจิต
จงอย่ามองพุทธะ นอกตัวเลย
พระพุทธะนั้น
พำนักอยู่ ในตัวท่านเอง
...
ไม่ต้องหนีโลก
และไม่ต้องแบ่งแยกธรรม
แต่จงทำหน้าที่แห่งตน
ที่มีต่อทุกรูป ทุกนาม
"ให้สมบูรณ์ที่สุด"
เราปฏิบัติธรรม เพื่อเป็นพุทธะที่มีชีวิต
ไม่ใช่เป็นพุทธะ ที่ตายแล้ว
กลายเป็น ทองไม้ดินหรือหิน
แล้วจะเป็นพุทธะ อย่างไร
ไม่สามารถ ฉุดช่วยผู้คน
แล้วจะมี ประโยชน์อะไร
