ใจลำเอียง

ใจใด ไม่เป็นกลาง
เพราะ หลงทางขวางความจริง
อัตตา มาพาดพิง
มอง ทุกสิ่งตามใจตน

เมตตา พาเลือนหาย
คิด แต่งร้ายใส่ปะปน
วาจา น่าฉงน
กล่าวว่าคน จนเพ่งใจ

ริษยา อิจฉาเกิด
ธรรม ไม่เปิดกำเนิดใน
สุมชั่ว มัวหลงใหล
กิเลสใจ ไม่ขัดเกลา

กรรมก่อ หนอกำนี้
เป็นสิ่ง ที่ต้องหมั่นเฝ้า
สำรวม จิตว่างเบา
สติ เข้าชำระใจ ฯ

c.บัวลอยใส่ สติ