ผัสสะ การรับรู้

ใจสงบ ไม่ตื่นเต้น ไม่วุ่นวาย

คิดอะไรๆ เข้าใจมากขึ้น

อย่าให้กิเลส มันขี่คอ

อย่าไปเป็นทาส ของมัน

หมายมั่นความจำ เกิดความคิด คิดดี คิดชั่ว

อวิชชาความไม่รู้ แสดงออกทางวาจา ตัวกู

วิชชาความรู้     แสดงออกทางวาจา ไร้ตัวกู 

หู รู้สึกต่อ เสียง

ตา รู้สีกต่อ ภาพ 

ผัสสะ ก่อให้เกิดการกระทำ 

กรรม ต่อเนื่องอย่างไม่สิ้นสุด

ตริตรึก เรื่องกาม พอใจ ชอบใจ

คือ กามแสวง ตามความอยาก

ไม่มีผัสสะ ไม่มีกาม 

สัญญา มั่นหมายด้วยความจำ 

ว่าเป็นนั้น เป็นนี่ รู้สึกสุข รู้สึกทุกข์

ทิฐิผิดแสดงผิด ความรู้สึกแก่บุคคลนั้นๆ 

แล้วก็แสดงออกมา น่าเกลียด

ทิฐิถูกแสดงถูก สวยงาม น่ารัก น่าชื่นชม

วิชชา ทำถูกต่อเนื่อง 

เกิดความสุข ตามมาทันทีแน่นอน

อวิชชา ทำผิดต่อเนื่อง 

เกิดความทุกข์ ตามมาทันทีแน่นอน

ถ้าไม่มีวิชชา อวิชชาก็ะเข้าสิง 

สวมแทนทีทันที (ต้องมีสติอยู่เสมอ)

เมื่อเกิดขึ้นแล้ว 

ก็ต้องมาเสียใจทีหลัง..

ผัสสะโง่ คือ อวิชชา

ผัสสะฉลาด คือวิชชา

รู้เท่าทัน 

สว่างสุดใส

ไม่รู้ ก็มืดบอด

จมอารมณ์