ทุกวันนี้....
เราเคยชินกับการทำ อะไรเร็วๆ
เหมือนดั่ง ไฟลนก้น ไม่รู้ตัว
เรามัก จะรีบอ่านให้มันจบๆ
พออ่านเสร็จ....
เรามักคิดว่า ฉันรู้แล้วเข้าใจแล้ว หรือ
อาจรู้สึกว่าเรามีทรรศนะบางอย่าง ลุ่มลึกขึ้น
แต่เมื่อเวลา ผ่านไปไม่นาน
เราก็ค่อยๆ ลืมเลือนสิ่งที่เคยอ่าน
แล้วชีวิต ก็คงสับสน ว้าวุ่นเหมือนเดิม
ในโลก แห่งข้อมูลสื่อสาร
เราต่าง ให้ความสำคัญต่อความรู้
มีการรณรงค์ ให้เยาวชนรักการอ่านหนังสือ
และ เมื่อเราอยากรู้มากๆ
เราจึงมุ่งเน้น แต่ เชิงปริมาณ
พออ่านเล่มนี้จบ เราก็หาเล่มใหม่ อ่านต่อทันที
ความรู้ที่มากมาย...
จึงเป็นเพียงขยะข้อมูล ที่ไร้ค่าและรกรุงรัง...
เพราะ ปัญญาจากความรู้ มิอาจเกิดได้
หากเรา ไม่นำมาใคร่ครวญกับชีวิต
ดังนั้น คุณค่าของหนังสือ
จึงไม่ได้ขื้นอยู่กับ ผู้เขียนเท่านั้น
หากยังขึ้นอยู่ กับผู้อ่านด้วย
ดังนั้น สิ่งสำคัญที่เรา ไม่ควรพลาด
ที่จะอ่านควบคู่กันไป ก็คือ อ่านตัวเราเอง
จากหนังสือ ไม่กลัว ไม่ตาย
