เธอชอบเข้าไปดู
ในสิ่งที่มัน ไม่มี
เธอชอบเข้าไปดู "จิต"
เมื่อเข้าใจผิดว่า มันมี..
เธอก็ต้อง ตามรู้ความมี
ที่เธอ เข้าใจผิด
ว่ามันดับไป เป็นธรรมดา
ตามหลักเกณฑ์ อะไรของเธอ
และก็มานั่ง ภูมิใจว่า
นี่คือ.. ตัวรู้ นี่คือ.. สัมมาสติ
อะไรทำนองนี้...
ทั้งๆที่ความจริง..
มันไม่เคยมี มันจึงไม่เกิดไม่ดับ..
มัน ไร้ วิถีเกิดดับ
มันจึงเป็นการที่เธอ
หลอกตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า.. มี
และต้องเหนื่อยกับ มัน..
ในการเข้าไป ตามรู้ตามดู
มัน ที่เกิดๆดับๆ มันเหนื่อยเปล่า..
ที่ชีวิตนี้ทิ้งไปกับ การปฏิบัติ แบบนี้
พระอาจารย์ราเชนทร์ อานนฺโท
เปรี้ยว จาง หวาน เค็ม
จงใช้ลิ้น สัมผัสเอง
