*คมคานธี*

เราต้องมี ความละอายใจ ทุกครั้ง
ที่เราจะแนะนำ ให้ผู้อื่น
เขารักษา ความสะอาด 
ในเมื่อ ตัวของเราเอง 
นั้นยัง สกปรกอยู่

ธรรมชาติ ของน้ำ 
ย่อมไหลลงสู่ ที่ต่ำฉันใด 
ความชั่วช้า ก็ย่อมนำคน 
ไปสู่ที่ต่ำ ฉันนั้น 

แต่ความดี นำคนไปสู่ที่สูง 
ฉะนั้น ความดี 
จึงเป็นสิ่งที่ ปฏิบัติยาก

ความเท็จ แม้แต่น้อย 
ก็สามารถ นำความพินาศ 
มาสู่ มนุษย์ได้ 
มีอุปมาเช่นเดียว กับยาพิษ 
แม้เพียง หยดเดียว
ย่อม ทำลายชีวิตได้

คนเราขี้ขลาด 
ที่จะประสบ กับความจริง 
แต่กล้ากับ ความหลอกลวง 
และ มักจะชื่นชม 
ในความหลอกลวง เสียด้วย

ทำไมหนอ คนผู้รู้จักความสัตย์
จึงไม่กล้า กล่าวคำสัตย์ 
กลัวอาย อายใคร 
คนชั้นสูงหรือ หรือคนชั้นต่ำ 
ทั้งคนชั้นสูง และคนชั้นต่ำ 
ย่อมเหมือนกัน ทั้งนั้น 
กล่าวคือ ความเคยชิน 
ย่อมสามารถ กลืนมนุษย์ได้ 
ฉะนั้น ขอให้เราคิดดูให้ดี 
และละทิ้ง ความเคยชินที่ชั่วร้ายเสีย

ความสุข อันแท้จริง 
มิได้เกิดขึ้น จากภายนอก 
หากเกิดจาก ภายในนั่นเอง

ผู้ที่บังคับตนเอง ไม่ได้ 
ย่อม จะไม่สามารถบังคับ
ผู้อื่น ได้อย่างแน่แท้

การที่จะเข้าใจตัวเอง 
ได้อย่างถ่องแท้ 
เราควรออกไปจากตัว 
ของเราเองเสียก่อน 
แล้วจึงมองดูตนเอง ด้วยสายตา
อันเป็นกลางจริงๆ

บุคคลใด ที่ไร้ความสันโดษ 
ยิ่งมีสมบัติครอบครอง มากเพียงไร 
 ก็ยิ่งตกเป็นทาส ความปรารถนา 
ของตนเพียงนั้น 

บรรดานักปราชญ์
ทั้งหลายกล่าวว่า...
คนเป็นได้ทั้งมิตร 
และ ศัตรูของตนเอง 
การจะเป็นทาส หรือ เป็นไท 
ย่อมอยู่ในกำมือ 
ของตนเอง เช่นเดียวกัน

การเล่าเรียน ทุกอย่าง 
จะเป็น การเรียนพระเวท 
เรียนภาษาสันสกฤต กรีก หรือละติน 
อย่างถูกต้อง จะไม่ทำให้เรา
มีอะไร ขึ้นมาเลย 

ถ้าหากว่า การเรียนนั้นๆ 
ไม่ช่วยทำให้ ใจบริสุทธิ์ขึ้น 
บั้นปลาย ของความรู้ทุกชนิด
ควรจะอยู่ ที่การสร้างอุปนิสัย