คนส่วนมาก
เขาจะว่าเราดี ก็ต่อเมื่อ
เขาจะว่าเราดี ก็ต่อเมื่อ
เขาได้รับ ประโยชน์
จากการ กระทำของเรา
จากการ กระทำของเรา
ถ้าเขาไม่ได้ประโยชน์เช่นนั้น
แต่ไปได้ กับผู้อื่น
ที่เขาไม่ต้องการ....
ถ้าใช้หลักกาลามสูตร เป็นเครื่องตัดสินว่า
เป็นสิ่งที่ควรนับถือ เป็นหลักปฏิบัติแล้ว
ก็ไม่ต้องคำนึงว่า เป็นคำสอนของใคร
เป็นของเดิมแท้ หรือเป็นของใหม่ ฯลฯ
หรือว่า มีประวัติมาอย่างไร
ถ้ามีการศึกษา ที่เห็นแจ้ง
จากภายใน (เป็นสันทิฏฐืโก) แล้ว
ก็ไม่มีทาง ที่จะเป็นทาส
ทางสติปัญญา ของใคร
อยู่โดย ไม่ต้องมีความรู้สึกว่า
เราดี เด่น ดัง อะไรเลย
เพียงแต่รู้สึกว่า เราเป็น
ผู้มีประโยชน์ ที่สุดคนหนึ่ง
นั่นแหละถูกต้อง และ เป็นสุขแท้
อย่า คิด พูด ทำ ไปในลักษณะ
ที่เหยียดหยามใครๆว่าเป็นคนโง่เพราะ
เราอาจจะเป็น คนโง่เช่นนั้น
เพราะเหตุนั้นอยู่แล้ว โดยไม่รู้สึกตัว
คำพูดที่ หยิ่งยโส สามหาว
คือ ผลของความโง่
ในการโอ้อวด สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องอวด
มันเกิดมาจาก ภวตัณหา
ที่ปรุงขึ้นมาอย่าง ไม่ทันรู้สึกตัว
จะมีเงินอำนาจ วาสนายศศักดิ์ บริวารมากมาย
มีมือปืน คุ้มครองตั้ง ๒๐ คน ก็ยังมี ความทุกข์
ทรมานใจอยู่นั่นเอง มีธรรมะอย่างเดียวเท่านั้น
จะไม่มีทุกข์ รีบรู้จักกันเสียเถิด
การทำงาน เพื่อเงินนั้นต้องรอจนกว่า
จะได้เงินเสียก่อน จึงจะรู้สึกพอใจ
ถ้าทำงานเพื่องาน พอลงมือทำ ก็พอใจแล้ว
และเป็นสุขทันที ส่วนเงินนั้น ก็ไม่ไปไหนเสีย
เขาทำดีกัน จนเป็นบ้า
เราควรทำดี แต่พอดี และ ถูกต้อง
แต่ก็เป็นสิ่ง ที่รู้ได้ยากเหมือนกัน
ว่าเท่าไรพอดี.....
ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยีทุกชนิด
ไม่อาจใช้เป็นเครื่องมือ เอาชนะกันได้
นอกจาก จะมีแต่ ความพินาศด้วยกัน ทั้งสองฝ่าย
ดังนั้น ถ้าจะให้วิทยาศาสตร์พูดบ้าง ก็คงจะพูดว่า
ให้แก้กัน ด้วยความรัก อีกนั่นเอง
จะได้ไม่ต้อง ใช้วิทยาศาสตร์เชือดคอตนเอง ฯ
พระอาจารย์ พุทธทาสภิกขุ
