ความรู้ ทางเทคโนโลยี
แม้จะจำเป็น
เพียงใดก็ไม่ทาง
ที่จะแก้ไขภายใน
จิตใจของเราได้
ปัญหาจาก แรงบีบคั้นและ
ความความขัดแย้ง ภายในใจเรา
มันเป็นเพราะเรา...
แสวงหาความรู้ ทางวิชาการ
โดยไม่เข้าใจ กระบวนการ...
ทั้งหมดของชีวิต
จึงทำให้ เทคโนโลยี...
กลายเป็นเครื่องมือ
ทำลาย ตัวเราเอง.....
มนุษย์ ที่รู้วิธีแยกอะตอม
แต่ไม่มีความรัก ในหัวใจ....
มนุษย์ก็กลาย เป็นสัตว์ร้ายทันที
มนุษย์เป็น อย่างทีเราเคยเป็น
มานานแล้ว หลายล้านปี
เราโลภมาก อิจฉาริษยา
ก้าวร้าววิตกกังวล และสิ้นหวัง
มีความเบิกบานใจและ ความอาทรเกิดขึ้น
ชั่วแวบบางครั้ง บางคราว
เราคือความเกลียด ควากลัว
และความอ่อนโยน
ที่ผสมปนเปกันไป อย่างประหลาด
เราเป็นทั้งความรุนแรง และความสงบสันติ
เรามีความก้าวหน้า
พัฒนาไม่เคยหยุดนิ่ง
จากเกวียนเทียมวัว
จนกลายเป็นเครื่องบิน
แต่จิตใจเราแต่ละคน
ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย
กฤษณ มูรติ
