เร่งรีบอย่าเร่าร้อน ให้รู้ผ่อนให้รู้เพลา
รู้หนักและรู้เบา อย่าเร่าร้อนเอาแต่อารมณ์
ถูกต้องหรือต้องถูก อย่าได้ผูกเป็นเงื่อนปม
อาทรทุกข์ระทม ความต้องถูกที่ผูกใจ
ความถูกมีกี่ชนิด และความผิดมีกี่ไฉน
ล้วนแต่กำหนดไป ตามสมมุติมนุษย์มนา
ความถูกก็มีฤทธิ์ และความผิดก็มีค่า
ล้วนแต่กำหนดมา เป็นสิ่งคู่ให้รู้ไว้
ความถูกอยู่ที่จิต และความผิดอยู่ที่ใจ
ปล่อยวางก็สุขไว ไม่ปล่อยวางก็กังวล
ปล่อยวางก็ว่างเบา จิตของเรามิร้อนรน
รู้ชัดในเล่ห์กล ของโลกาห้าประการ
สรรพสิ่งสรรพสัตว์ ย่อมวิบัติอันตรธาน
เปลี่ยนแปรไม่แน่ไม่นาน เป็นสัจจะกาลแห่งโลกา
แม้นในใจมนุษย์ สิ่งสมมุตินั้นแหละหนา
เปลี่ยนแปรทุกเวลา ตามธรรมดาประสาใจ
ใจคนก็ใจเขา เหมือนใจเรากระไรได้
ยึดมั่นกันทำไม ปล่อยวางเถิดประเสริฐเอย
เจ้าอารมณ์เอ๋ย
ใยเจ้า...พัดไปพัดมา
ไม่เคย สงบนิ่งเลย
