เมื่อไม่รู้ ก็หลง

อวิชา" เป็นความไม่รู้ 

หรือรู้ผิด ทำให้หลง

สำคัญผิดในสิ่งที่เป็นทุกข์ 

ว่าเป็นความสุขไป

จนถึงกับพอใจ 

เวียนว่ายอยู่ในกองทุกข์

ดับทุกข์ที่ทุกข์ ดับไฟที่ไฟ 

อย่าเอาไปไว้ คนละแห่ง คนละชาติ คือ

ทุกข์อยู่ในชาตินี้ แล้วจะดับทุกข์ 

หรือ นิพพาน ต่อชาติอื่น

อีกหลายร้อย หลายพันชาติ 

จะดับไม่ได้ และมีแต่ การละเมอ เพ้อฝัน

จะต้องดับที่ตัวมัน และให้ทันแก่เวลา

เมื่อมีผัสสะเกิดขึ้น ก็มีสติ สัมปชัญญะ 

ทันควัน จัดการกับผัสสะ นั้นทันที

จนทุกข์ ไม่อาจจะเกิดขึ้น หรือดับไป,

เดี๋ยวนี้ มักจะเอา ทุกข์ 

กับ ดับทุกข์ ไว้คนละชาติ.

จิตว่าง เพราะวางจิต

คนมีความยึดมั่น ถือมั่น

ไม่หิวก็ทุกข์ หิวก็ทุกข์

ได้กินแล้ว ก็ยังทุกข์ 

ร่ำรวยแล้ว ก็ยังทุกข์

มีความสุขแล้ว ก็ยังมีความทุกข์

สติปัญญาของคน ต่างกันกับสัตว์ที่ตรงนี้

พระอาจารย์พุทธทาส

ใกล้ไฟ จะร้อน

ใกล้น้ำ จะเย็น

ไม่ไกล ไม่ใกล้

อบอุ่น กำลังดี