รักจางๆ

รักสิ้นกรุ่น กลิ่นละมุน

โอบอุ่น เคยมี เลือนหาย

กลบเกลื่อน เคลื่อนลับ ยับไป

สูญทิ้งข้างใน ใ จ จ า ง...^^

ส่องแสงธรรม ค่ำใจมิให้หาย

ถูกทำลาย ด้วยรักแลห่วงหา

อกกลัดหนอง น้องร่ำไห้ใยไม่มา

ปรารถนาหนีสิ้นทุกข์ สุขนิรันดร์

นิ่งที่กายง่ายกว่า ณ ใจเอ๋ย
เหมือนอย่างเคย นิ่งใจ มิวายวุ่น
นำสติ เข้ามาทาน อุ่นละมุน
ช่วยเจือจุน คนดื้อ ซื่อบื้อใจ

กลางคืน เป็นควัน 

กลางวัน เป็นไฟ 

เผาไหม้ ตนเอย