ล้างใจตน

๐ ใจใด ไม่เป็นกลาง
เพราะหลงทาง ขวางความจริง
อัตตา มาพาดพิง
มองทุกสิ่ง ตามใจตน

๐ เมตตา พาเลือนหาย
คิดแต่งร้าย ใส่ปะปน
วาจา น่าฉงน
กล่าวว่าคน จนเพ่งใจ

๐ ริษยา อิจฉาเกิด
ธรรมไม่เปิด กำเนิดใน
สุมชั่ว มัวหลงใหล
กิเลสใจ ไม่ขัดเกลา

๐ กรรมก่อ หนอกำนี้
เป็นสิ่ง ที่ต้องหมั่นเฝ้า
สำรวมจิต ว่างเบา
สติเข้า ชำระใจ ฯ

c.บัวลอยใส่สติ

ในความคิด หนึ่งๆ
มีความสกปรก
ปนเปื้อนอยู่
สำนึกรู้ในใจ