ดูน้ำค้าง เพียงโดนแดดจาง ก็พลันสลาย
ชีวิตบอบบางมากมาย เพียงจำไว้ ทุกวันสำคัญ
ดีหรือร้าย กระทำอย่างไร ก็เป็นเช่นนั้น
รำลึกถ้อย ร้อยรำพัน สังฆบิดา จารึกในใจ ...
เหมือนจันทร์เพ็ญ ที่เคยส่องเย็น ได้ลาจากฟ้า
เปลี่ยนผัน สายธารเวลา ให้ชีวาได้มองได้เห็น
สัจธรรมคือ ความเข้าใจ ในสิ่งที่เป็น....
ใดใดไม่มีว่างเว้น ล้วนเป็น เพียงอนิจจัง
หลับเหมือนตายแล้ว
ตื่นเหมือนมีชีวิตใหม่
โลกสดใสทุกวัน
