ใครเคยเห็น เจ้าชายสายลมบ้าง
ไม่มีทางที่ จะนึกจะเห็นสม
เมื่อพฤกษา น้อมเศียรลงบังคม
นั่นแหละ เจ้าสายลม ได้ผ่านไป
ความรัก เป็นอย่างไรใครรู้บ้าง
เจ้าเคว้งคว้าง จรดลอยู่หนไหน
เมื่อดาวแย้ม เดือนยิ้มพริ้มละไม
นั่นแหละใจให้กัน...นั่นแหละรัก
เคยคำนวณ น้ำหนัก น้ำตาไหม
เมื่อหัวใจ เจ็บปวด ต้องจมปลัก
แสนสมุทรอสงไข ทะลายทลัก
นั่นแหละคือน้ำหนัก....ความปวดร้าว
จากยอดหญ้า จรดยอดพระเจดีย์
จากธุลี ถึงห้วงเวหาหาว
จากแผ่นดิน เลยล่วง ถึงดวงดาว
วะวับวาวจักรวาล...นั่นแหละกวี !
อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
